unsplash.com Licencja: https://unsplash.com/license
Niewielkie zainteresowanie miską nie musi oznaczać powodu do niepokoju, zwłaszcza jeśli kot je mokrą karmę i zachowuje się jak zwykle. Koty pobierają bowiem znaczną część potrzebnej im wody z pożywienia. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy podstawę diety stanowi sucha karma, a kot nie rekompensuje jej odpowiednią ilością płynów.
Przodkowie kotów domowych żyli w suchym klimacie i polowali na drobne zwierzęta, których tkanka w większej części składa się z wody. Dlatego kot ma z reguły słabszy odruch pragnienia niż pies i sięga po wodę później, niż wskazywałyby potrzeby organizmu. Przy diecie mięsnej to wystarcza, bo większość płynów dostarcza zdobycz. Przy suchej karmie, która zwykle zawiera mniej niż 10 procent wody, trzeba zwrócić szczególną uwagę na pozostałe źródła płynów.
Często podawana orientacyjna wartość to około 50 ml wody na kilogram masy ciała na dobę, liczona łącznie z wodą z miski i z jedzenia. Dla kota ważącego 4 kg daje to około 200 ml. Rzeczywiste zapotrzebowanie zależy od temperatury w mieszkaniu, aktywności i stanu zdrowia, więc tę liczbę lepiej traktować jako punkt odniesienia niż normę do odmierzania.
Różnicę między karmami dobrze widać na przykładzie. Saszetka mokrej karmy o wadze 85 g i wilgotności około 80 procent dostarcza blisko 70 ml wody. Porcja suchej karmy o podobnej kaloryczności to około 20 g i niecałe 2 ml wody, więc resztę kot musiałby wypić sam.
Mokra karma ma zwykle ponad 75 procent wilgotności, a wiele produktów przekracza 80 procent. Kot, który dostaje ją na jeden lub dwa posiłki dziennie, przyjmuje znacznie więcej płynów bez zmiany nawyków przy misce. Konsystencja ma tu mniejsze znaczenie: pasztet, mus i kawałki w sosie lub w galarecie dostarczają wody, więc wybór można dopasować do upodobań kota. Ilość płynów zwiększy jeszcze odrobina ciepłej wody wymieszana z porcją. Lekko ogrzana karma intensywniej pachnie, co zachęca do jedzenia koty wybredne i starsze.
Zmiana diety powinna trwać kilka dni, a u kotów z wrażliwym przewodem pokarmowym nawet dwa tygodnie. Na początku wystarczy zastąpić mokrą karmą niewielką część dziennej porcji i stopniowo zwiększać jej udział, obserwując apetyt i kuwetę. Przy łączeniu obu rodzajów karmy trzeba pilnować kalorii: jeśli kot dostaje saszetkę, porcję suchej karmy należy odpowiednio zmniejszyć. Otwartą puszkę przechowuje się w lodówce i zużywa w ciągu dwóch dni, a karma nie powinna stać w misce dłużej niż pół godziny.
Mokra karma działa najlepiej razem z kilkoma zmianami w otoczeniu kota. Wiele kotów chętniej pije, gdy woda stoi z dala od jedzenia i kuwety. Pomocne bywają też:
Podstawą diety powinna być karma pełnoporcjowa, czyli zbilansowana tak, by mogła być jedynym pożywieniem kota. Produkt oznaczony jako karma uzupełniająca nadaje się na dodatek, a nie na każdy posiłek. Liczy się też wysoki udział białka zwierzęcego i dopasowanie do wieku, sterylizacji albo skłonności do tycia, dlatego producenci przygotowują osobne mokre karmy dla kotów dorosłych, starszych i sterylizowanych.
Husse (husse.pl) to szwedzki producent karm dla psów, kotów i koni, który sprzedaje swoje produkty z pominięciem tradycyjnych sklepów. Wśród mokrych karm dla kotów marka ma pasztety, musy oraz mięsne kawałki w sosie i w galarecie, w tym warianty dla kotów sterylizowanych, seniorów i kotów wymagających wsparcia dróg moczowych. Zamówienie trafia do klienta z dostawą do domu, a w doborze karmy pomagają lokalni przedstawiciele Husse, przeszkoleni z żywienia zwierząt.
Mokra karma pomaga zdrowemu kotu, ale nie zastępuje leczenia. Do weterynarza trzeba się zgłosić, gdy kot często chodzi do kuwety i oddaje mało moczu, napina się, w moczu widać krew albo załatwia się poza kuwetą. Niepokojący jest też nagły wzrost pragnienia, który może towarzyszyć chorobom nerek lub cukrzycy. Kot, który w ogóle nie może oddać moczu, wymaga natychmiastowej pomocy.