Czerwone maki dla majora. Mikołaj z Węgierek odwiedził wyjątkowego bohatera

102. urodziny, czerwone maki i księga pełna życzeń. 18-letni Mikołaj Matuszewski z Węgierek doprowadził do finału patriotyczną akcję, której bohaterem był major Władysław Antoni Dąbrowski, ostatni żyjący w Polsce uczestnik walk o Monte Cassino.

We wtorek, 27 października, Mikołaj odwiedził majora w Gdańsku, przekazując mu upominki przygotowane przez organizatorów i uczestników akcji „Czerwone maki dla Majora”. Wizyta była niespodzianką. Nie zabrakło radości, śmiechu, podziękowań i wspomnień przy kawie i cieście.

Najważniejszymi prezentami były czerwone maki oraz jubileuszowa księga wypełniona życzeniami. Do majora trafiły również m.in. pamiątkowy plakat, przypinka z logo akcji, zdjęcie Grupy Rekonstrukcji Historycznej Niezłomni 1945, naszywka Straży Miejskiej w Koninie oraz życzenia od Koła Naukowego Historii Wojen Akademii Wojsk Lądowych i rektora tej uczelni.

Historia, która łączy pokolenia

Major Władysław Antoni Dąbrowski urodził się 6 października 1924 roku w Warszawie. Jako nastolatek został zesłany z rodziną do Kazachstanu. Po ogłoszeniu amnestii wstąpił do Armii Andersa, z którą przeszedł szlak przez Bliski Wschód do Włoch. Służył jako kierowca pojazdu pancernego w 15. Pułku Ułanów Poznańskich 2. Korpusu Polskiego. Brał udział w walkach m.in. pod Monte Cassino i Ankoną. Za odwagę podczas walk o Ankonę otrzymał Krzyż Walecznych.

Pomysłodawcą akcji jest 18-letni Mikołaj Matuszewski, młody pasjonat historii, który od lat angażuje się w upamiętnianie polskich bohaterów. Wiosną zorganizował podobną inicjatywę z okazji 103. urodzin major Barbary Gancarczyk, sanitariuszki Powstania Warszawskiego. Wówczas również powstała pamiątkowa księga z życzeniami, którą przekazano jubilatce.

Tym razem wspólnym gestem pamięci mieszkańcy i sympatycy historii oddali hołd weteranowi walk o Monte Cassino. Jak podkreśla Mikołaj, spotkanie z majorem było wyjątkowym przeżyciem, a sama wizyta przerosła jego oczekiwania.

Akcja „Czerwone maki dla Majora” pokazała, że pamięć o bohaterach nie musi ograniczać się do oficjalnych uroczystości. Czasem wystarczy kilka słów zapisanych w księdze i symboliczny kwiat, by przypomnieć, że ich historia wciąż jest ważna.