Trzy lata parkrunu nad Zalewem Lipówka. Biegają, spacerują i wracają

W sobotni poranek nad Lipówką było wyjątkowo gwarno. Zamiast zwykłego spotkania na trasie uczestnicy parkrunu mieli okazję świętować jego trzecie urodziny. Był bieg, były uśmiechy, a na mecie czekała prawdziwa urodzinowa niespodzianka.

Pomysł na wrzesiński parkrun pojawił się dzięki grupie osób, które wcześniej jeździły na spotkania do innych lokalizacji, między innymi do Swarzędza. Spodobała im się formuła i postanowili stworzyć własne sobotnie spotkania nad Lipówką. Pierwsza edycja okazała się dużym sukcesem. Na inaugurację przyszło aż 189 osób.

– Zebrała się grupa 15–20 osób, która chciała to zorganizować. Wystartowaliśmy i na inaugurację to był szok, bo było 189 osób. Tak dużej inauguracji na tamten czas mało było w Polsce – wspomina Bartek Szlachetka, jeden z organizatorów.

Od tamtej pory spotkania odbywają się niemal w każdy sobotni poranek. Zima, lato, deszcz czy upał nie są przeszkodą. Przez trzy lata odbyły się 163 edycje. Tylko raz spotkanie we Wrześni zostało odwołane, 1 listopada. 

– Udało nam się przełamać taki mit, że to są spotkania tylko dla biegaczy. Pełna dowolność. Można sobie tutaj spacerować, można chodzić, można chodzić z kijkami, z wózkiem, z dziećmi, z pieskiem. Nikt nie musi martwić się o wynik ani o to, że zostanie na końcu. Ostatnią osobę zawsze zamyka wolontariusz. – mówi Bartek. 

Przez trzy lata nad Lipówką pojawili się uczestnicy z całej Polski i wielu zakątków świata. Byli goście z Nowej Zelandii, Singapuru, Stanów Zjednoczonych, Kanady, a także wielu europejskich krajów. Regularnie pojawiają się Brytyjczycy, dla których wrzesińska lokalizacja jest szczególna. Litera „Z” w nazwie pozwala im zdobywać kolejne lokalizacje do swojego parkrunowego alfabetu.

Łącznie przez trzy lata zanotowano już ponad 10 tysięcy ukończeń. W organizację spotkań zaangażowało się natomiast blisko 400 wolontariuszy. To właśnie ich pracy organizatorzy przypisują dużą część sukcesu.

Jedną z najbardziej wyjątkowych osób jest Kasia Pawłowska. W sobotę zaliczyła 163. spotkanie i nie opuściła ani jednej wrzesińskiej edycji. Nawet gdy 1 listopada parkrun nad Lipówką był odwołany, pojechała do Swarzędza.

– Zaczęło się od biegania męża. Najpierw zaczęłam z kijkami, a później wciągnęłam się w bieg i tak nie odpuściłam żadnego – mówi Kasia. – Czy warto? Pewnie, że tak, chociaż czasami się nie chce, zwłaszcza gdy mróz i zimno. Ale po dobiegnięciu do mety jest pełna satysfakcja i zadowolenie.

Kasia zajęła pierwsze miejsce wśród uczestników z największą liczbą ukończonych wrzesińskich spotkań. Tuż za nią znalazł się jej mąż Karol Pawłowski, który ma na koncie 162 edycji. Trzeci jest Krzysztof Szybiak z wynikiem 136.

W sobotę nad Lipówką nie zabrakło też rodzin. W parkrunie uczestniczą dzieci, rodzice i dziadkowie. Część najmłodszych pomaga jako wolontariusze, inni pokonują trasę razem z rodziną.

– Mamy kilka takich rodzin, gdzie od dziadków, przez rodziców, po wnuki wszyscy się tutaj pojawiają. I to jest mega fajne i sympatyczne – podkreśla Bartek.

Trzy lata parkrunu pokazały, że nie trzeba być zawodowym biegaczem, żeby znaleźć swoje miejsce na trasie. Wystarczą wygodne buty, sobotni poranek i chęć wyjścia z domu. A jeśli ktoś przyjdzie po raz pierwszy, może być pewien, że na mecie nie zostanie sam.