19 metrów rodzinnej historii. Szygendowie odnajdują swoje korzenie

Drzewo genealogiczne rodziny Szygendów ma 19 metrów długości i sięga XVIII wieku. Pokazuje historię familii, której członkowie przez lata rozjechali się po Polsce i świecie. Dziś potrafią spotkać się w jednym miejscu, choć dzielą ich tysiące kilometrów.

Wystarczy spojrzeć na rozwieszone drzewo genealogiczne, żeby zrozumieć skalę tej historii. Kolejne nazwiska, daty, miejscowości i połączenia tworzą długi na 19 metrów zapis rodzinnych korzeni. Według organizatorów znajduje się na nim już około 4500 osób.

Początek historii sięga XVIII wieku. Najstarsze odnalezione informacje dotyczą przodków związanych z tą częścią Wielkopolski. Jak mówią Szygendowie, przed 1850 r. osoby noszące to nazwisko miały pochodzić właśnie z jednego miejsca – ze Spławia koło Goliny. Później rodzinne gałęzie zaczęły się rozrastać i rozchodzić 
w różne strony.

Dziś Szygendów można znaleźć nie tylko w Polsce. Rodzina dotarła m.in.do Stanów Zjednoczonych, Norwegii, Szwecji, Francji czy Danii. W niektórych krajach nazwisko z czasem zostało nieco zmienione i dostosowane do miejscowego języka, np. Sedney, Schakenda.
Pomysł na pierwszy zjazd pojawił się około 2006 r. Damian Sedney-Szygenda, jeden z członków rodziny mieszkający w Stanach Zjednoczonych, zaczął szukać swoich korzeni. Dotarł do osób noszących nazwisko Szygenda w Polsce i zaczął łączyć kolejne rodzinne historie.
Ważnym momentem było spotkanie Zdzisława Szygendy z genealogiem dr. Łukaszem Białeckim. To właśnie dzięki pracy nad dokumentami i księgami udało się stworzyć pierwsze rozbudowane drzewo genealogiczne.

– Kiedy to zobaczyliśmy, powiedzieliśmy: to jest mała rodzina. Możemy się spotkać. To jest możliwe – wspominał Damian Sedney-Szygenda.

Rok później, w lipcu 2007 r., doszło do pierwszego dużego spotkania w Golinie. Przyjechało około 400–500 osób. Byli mieszkańcy okolicy, ale także członkowie rodziny ze Stanów Zjednoczonych. Niektórzy pamiętali swoich dziadków i pradziadków, inni poznawali rodzinne historie dopiero wtedy. Pomysł okazał się na tyle udany, że Szygendowie zaczęli myśleć o kolejnych spotkaniach.

Za organizacją tegorocznego spotkania, które odbyło się 5 września w Nowym Folwarku Na Skraju Lasu, ponownie stanął Damian, który przez lata stał się ważnym łącznikiem pomiędzy członkami rodziny. Pomagają mu bliscy, m.in. Zdzisław i Piotr Szygendowie. Tym razem przygotowania rozpoczęły się wiosną. Powstała strona internetowa, a przede wszystkim wykorzystano kontakty budowane przez lata w mediach społecznościowych. To właśnie tam rodzina odnajduje kolejne osoby 
i uzupełnia drzewo genealogiczne. Nie zawsze jest to proste. Zmieniała się pisownia nazwiska, rodziny emigrowały, a dokumenty trzeba było przeglądać w różnych miejscach. Mimo to drzewo wciąż rośnie. 

– Każdy Szygenda to jedna rodzina – mówi Damian.

To zdanie najlepiej oddaje ideę zjazdów. Nie chodzi wyłącznie  o spotkanie przy jednym stole, ale także o świadomość, że osoby mieszkające dziś w różnych krajach mają wspólną historię. Maria Szygenda porównała rodzinę do drzewa. Jeśli ma słaby korzeń, z czasem obumiera. Szygendowie, jak mówi, mają natomiast korzeń silny i sięgający setek lat wstecz. 
– Cieszymy się z tego, że co jakiś czas się spotykamy – podkreśla.
I właśnie dlatego kolejne pokolenia mogą zobaczyć nie tylko swoje nazwisko w dokumentach, ale także ludzi, którzy noszą je 
w różnych częściach świata. Historia, która zaczęła się od poszukiwania własnych korzeni, stała się sposobem na to, żeby rodzina tych korzeni nie zgubiła.