Marshall znów pomaga. Tym razem wsparł schronisko w Zielińcu

Ta historia zaczęła się od spotkania. Sebastian Kozielski, wcielający się w Marshalla – psa do zadań specjalnych – po raz pierwszy pojawił się w Schronisku dla Osób Bezdomnych w Zielińcu przy okazji pikniku integracyjnego w zaprzyjaźnionym Ośrodku Wspomagania Dziecka i Rodziny w Kołaczkowie. Później został zaproszony do placówki, gdzie szybko nawiązał kontakt z mieszkańcami schroniska oraz najmłodszymi podopiecznymi Hostelu Interwencji Kryzysowej.

Zaproszenie do Zielińca miało szczególne znaczenie również dla dzieci przebywających w hostelu. W tym czasie mieszkał tam tata z czworgiem dzieci. Trafili do placówki po pożarze domu. Najmłodsi już wcześniej z dużym zainteresowaniem śledzili działalność Marshalla w mediach społecznościowych, dlatego jego wizyta była dla nich dużym wydarzeniem. Podczas kolejnych spotkań Sebastian Kozielski zaczął dopytywać dyrektor Bernadetę Goździewicz, czego placówka potrzebuje.

– Odpowiadaliśmy, że tak naprawdę potrzebujemy po prostu ich obecności, pobycia razem i rozmowy. Jednak nasz przyjaciel był w tej kwestii bardzo uparty i ciągle ponawiał pytania: „Ale co mogę dla was kupić? Czego na ten moment najbardziej potrzebujecie?" – opowiada Bernadeta Goździewicz.

W końcu pojawiła się odpowiedź. Suszarka do ubrań, z której korzystają mieszkańcy, coraz częściej odmawiała posłuszeństwa. Kilkanaście dni później dyrektorka odebrała telefon.

– Jadę z suszarką, będę za godzinę – usłyszała.

– Byliśmy absolutnie zaskoczeni. To był dla nas niezwykle miły i wzruszający gest – wspomina.

W tej historii pojawił się jeszcze jeden bohater. Sebastian Kozielski znalazł potrzebny sprzęt we wrzesińskim sklepie Oskar RTV AGD. Jego właściciele, Małgorzata i Dariusz Antkowiak, również postanowił dołożyć coś od siebie i sprzedali suszarkę za 99 zł, wspierając tym samym inicjatywę Marshalla.

– Marshalla obserwuję na Instagramie i Facebooku, dlatego bardzo ucieszyłam się, że swoje „zakupy" zrobił właśnie u nas. Dla niego przygotowaliśmy wyjątkową cenę, a suszarka trafiła do zaprzyjaźnionego domu dla osób w kryzysie bezdomności. Jesteśmy z Marshallem w kontakcie i chętnie będziemy wspierać go również przy kolejnych akcjach. – mówi Małgorzata Antkowiak.

Nowa suszarka z pewnością nie będzie stała bezczynnie. Obecnie w schronisku przebywają 33 osoby w kryzysie bezdomności. Wraz z nadejściem zimy placówka, jak co roku, spodziewa się pełnego obłożenia. Schronisko dysponuje 50 miejscami i to właśnie wszystkim jego mieszkańcom będzie służył nowy sprzęt.

– Na pewno będzie odpowiednio wykorzystana w nadchodzącym sezonie jesienno-zimowym. To pomoc, która będzie służyć całej naszej ośrodkowej rodzinie – mówi szefowa schroniska.

Dla Zielińca jest to pierwszy materialny gest ze strony Sebastiana Kozielskiego. Jednak, jak podkreśla Bernadeta Goździewicz, jego pomoc od początku miała znacznie szerszy wymiar. Najcenniejsze są spotkania z mieszkańcami, rozmowy, zainteresowanie ich sprawami i czas, który im poświęca. Sebastian pozostaje w kontakcie z niektórymi mieszkańcami także za pośrednictwem komunikatorów. Mogą do niego napisać, kiedy potrzebują rozmowy albo po prostu chcą podzielić się tym, co u nich słychać.

– Świadomość, że mogą do niego napisać, że ktoś ich wysłucha i im odpowie, jest dla nich naprawdę bardzo cenna – mówi Bernadeta Goździewicz.

Wizyty Marshalla w Zielińcu zawsze przynoszą sporo radości. Jednak pomoc dla schroniska jest częścią szerszej działalności. Dzięki wpłatom od osób, które chcą wesprzeć jego misję, może odwiedzać dzieci w szpitalach, hospicjach i domach dziecka, a także osoby starsze. Zebrane środki przeznacza na podróże, noclegi, prezenty i organizację kolejnych spotkań. Jeśli ktoś chciałby dorzucić swoją cegiełkę, może postawić Marshallowi wirtualną kawę na buycoffee.to/marshallpies.

– Chcielibyśmy przede wszystkim powiedzieć: dziękujemy i nie przestawajcie pomagać. Każda pomoc, nawet ta z pozoru niewielka, ma ogromne znaczenie dla osób znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych. Czasami jest to konkretny podarunek, a czasami po prostu obecność, dobre słowo i rozmowa. Wszystko to buduje poczucie, że nie jesteśmy sami, że są wokół nas ludzie, którym los drugiego człowieka nie jest obojętny – podkreśla Bernadeta Goździewicz.