Skąd się biorą pomysły na książki, czyli spotkanie z Pawłem Wakułą

Czy pomysł na książkę może zacząć się od zwykłego spaceru po lesie? Uczniowie mieli okazję zapytać o to autora książek dla dzieci i młodzieży Pawła Wakułę.

28 września w Bibliotece Publicznej Miasta i Gminy Września odbyły się dwa spotkania z autorem. Wzięło w nich udział łącznie około 160 uczniów ze szkół w Grzybowie, Bieganowie, Otocznej oraz Szkoły Podstawowej nr 6 i nr 1 we Wrześni.

Spotkania trwały po około półtorej godziny. Nie były jednak wyłącznie opowieścią autora o jego książkach. Wakuła zachęcał dzieci do zadawania pytań i rozmowy, podkreślając, że właśnie na tym powinno polegać spotkanie z pisarzem.

Paweł Wakuła to pisarz, rysownik prasowy i ilustrator książek dla dzieci i młodzieży. Urodził się w 1965 r. we Wrocławiu. Ukończył malarstwo i pedagogikę artystyczną na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W swojej twórczości często łączy humor, ilustrację i historię.

Podczas spotkania opowiadał m.in. o tym, jak powstawały jego książki o lesie i mieszkających w nim niezwykłych bohaterach. Inspiracją było miejsce, w którym sam mieszka. Wymyślony przez autora las zamieszkują skrzaty Maurycy i Gryzek. Jak mówił, początkowo jedna z historii miała być pojedynczą książką. Ostatecznie powstało ich pięć.

Wakuła zdradził również uczniom, że jedna z jego książek narodziła się z myślą o własnych dzieciach. Nie planował wtedy rozpoczynania kolejnego większego projektu. Historia znalazła jednak wydawcę, a książka została doceniona i otrzymała nagrodę literacką.

Nie zabrakło także opowieści o jego pracy ilustratora. Autor pokazuje w swoich książkach miejsca, które zna, ale jednocześnie pozwala sobie na odrobinę wyobraźni. Prawdziwy las, rzeka czy drzewa stają się więc tłem dla przygód bohaterów, których w rzeczywistym świecie spotkać raczej nie sposób.

Podczas spotkania dzieci mogły pytać autora praktycznie o wszystko – nie tylko o jego książki, ale także o samą pracę pisarza. Jak podkreślał Wakuła, spotkanie autorskie nie powinno polegać na tym, że jedna osoba mówi przez godzinę, a reszta tylko słucha. Najważniejsza jest rozmowa.

I tej we Wrześni nie zabrakło.