„Choroba dała mi odwagę sięgnąć po marzenia”. Neklanka wydała drugą powieść

Daria Twarożek odważyła się sięgnąć po marzenia i wydała drugą książkę. Mieszkanka Nekli przy okazji premiery zdecydowała się powiedzieć o chorobie, z którą zmaga się od lat. Wierzy, że jej historia da innym nadzieję.

Jest szczęśliwą mamą i żoną. Dni poświęca rodzinie i pracy zawodowej, a wieczorem, gdy wszyscy zasną, pisze książki. Pracuje nad kilkoma powieściami równocześnie. Do rąk czytelników trafiła właśnie druga.

TRUDNE RELACJE

Sięgając marzeń 2 Darii Twarożek premierę miała niedawno – 23 lipca. To kontynuacja książki o tym samym tytule wydanej w ubiegłym roku. Historia jest utrzymana w nurcie young adult i opowiada o relacji pary młodych ludzi – tancerki i sportowca – którzy na początku nie przepadają za sobą, ale okoliczności życiowe zmuszają ich do współpracy. Tak rodzi się między nimi uczucie.

W drugiej części bohaterowie dorastają, a na ich drodze pojawiają się kolejne komplikacje.

– Bohaterowie są już trochę starsi i bardziej doświadczeni. Choć okładki – zwłaszcza ta pierwsza, różowa – mogą sprawiać wrażenie bardzo lekkich i cukierkowych, książki poruszają ważne tematy. Mówię o traumie, odrzuceniu, syndromie odrzuconego dziecka czy stalkingu. Jest w nich sporo emocji i momentów, które skłaniają do refleksji – podkreśla Daria Twarożek.

W książce autorka skupiła się na emocjach i pokazaniu trudnych doświadczeń bohaterów, które mogą stać się początkiem ich zmiany na lepsze.

– Dużo młodych ludzi sięga po książki nieadekwatne do ich wieku, w których główni bohaterowie często prezentują negatywne, a nawet toksyczne zachowania. Są przedstawiani w taki sposób, że mogą się wydawać atrakcyjni (tzw. red flagi), co u młodych ludzi, którzy dopiero budują swoje wyobrażenie o miłości i bliskości, może powodować zaburzone spojrzenie na zdrową relację. Jedna z przedpremierowych czytelniczek powiedziała mi, że bez wahania dałaby tę książkę 15-letniej siostrze. Bardzo mnie to ucieszyło, bo taki był mój zamysł – mówi Neklanka.

NA SZPITALNYM ŁÓŻKU

Daria uwielbia pisać. Nie sądziła, że jej pierwsza powieść spotka się z tak ciepłym odbiorem czytelników i że będzie mogła świętować wydanie drugiej części. Tym bardziej, że pierwszą część kończyła, leżąc na szpitalnym łóżku.

– Od 11 lat choruję przewlekle na chorobę Leśniowskiego-Crohna. To choroba układu pokarmowego, która przede wszystkim atakuje jelita. Kilka razy dosłownie zwaliła mnie z nóg. Poważny atak miałam np. trzy miesiące przed moim ślubem – wspomina Daria.

W czasie pisania Sięgając marzeń trafiła do szpitala z ciężką niedrożnością jelit. Czekała ją poważna operacja. Musiała przejść na żywienie pozajelitowe.

– Powieść pisałam do szuflady. Długo brakowało mi odwagi, żeby ją skończyć i komuś pokazać. Wtedy, leżąc w szpitalu, zaczęłam się zastanawiać, dlaczego tak boję się spełniać swoje marzenia i myślę o tym, jak ocenią je inni. To przecież moje życie. Wzięłam stojak z kroplówką, poszłam do szpitalnego kiosku i kupiłam zeszyt, w którym napisałam zakończenie pierwszego tomu. Po operacji wysłałam książkę do wydawnictwa i udało się! – wspomina mieszkanka Nekli.

Zakończenie, zdaniem czytelniczek, było mocnym, bardzo emocjonalnym akcentem. Miało charakter otwarty, zapowiadający kontynuację.

DAWAĆ NADZIEJĘ

Daria chce mówić o swojej chorobie, bo wierzy, że w ten sposób doda sił innym osobom, które się z nią zmagają. Choroba Leśniowskiego-Crohna często dotyka młodych ludzi i wiąże się ze wstydem czy izolacją społeczną. Neklanka chce pokazać, że diagnoza nie przekreśla szczęśliwego życia.

Często słyszy pytanie, czy chciałaby napisać o swoich doświadczeniach związanych z chorobą. Początkowo mówiła „nie”. Teraz jest między „nie” a „tak”.

– Coraz częściej słyszę, również od lekarzy, że pacjenci często bardziej niż specjalistów słuchają ludzi, którzy sami przeszli przez chorobę. W szpitalach spotkałam wiele osób, które były zupełnie zagubione. Dlatego coraz częściej myślę, że taka książka mogłaby mieć sens. Gdyby pomogła choć jednej osobie poczuć, że nie jest sama, warto byłoby ją napisać – mówi Daria.

Na razie pisarka skupia się jednak na innych projektach. Do końca roku chce skończyć kolejną książkę i wysłać ją do wydawnictwa. Co to będzie? Na razie nie zdradza. Mówi tylko, że pisze m.in. trylogię mafijną. Czego można jej życzyć?

– Chyba tylko czasu i żeby pomysły mi się nie skończyły – śmieje się.

Obecnie jest w trakcie leczenia biologicznego, dzięki któremu nie odczuwa objawów choroby. Pracuje, zajmuje się dziećmi i domem. Często jest zmęczona, ale szczęśliwa.

– Jestem na takim etapie życia, że nie uważam choroby za coś bardzo złego. To dzięki niej udało mi się spojrzeć inaczej na wiele spraw i odważyłam się sięgnąć po marzenia – stwierdza Daria.

Autorka przekazała dla naszych Czytelników obie części Sięgając marzeń. Aby je zdobyć, wystarczy napisać na adres mejlowy [email protected]. Prosimy w kilku zdaniach odpowiedzieć na pytanie: dlaczego chcę przeczytać te książki?